LCL - Los Caballos Luna

Medisupport vzw

voor Spaanse Honden en Paarden in Nood

alsook voor kansarmen met huisdier in België

LAURA HOITSEMA

Lieve vrienden en paarden liefhebbers,

Velen kennen mij inmiddels. Ik ben Laura Hoitsema en mijn passie is paarden. Wat mij enorm veel verdriet doet is om deze prachtige edele dieren zo verwaarloosd aan te treffen zoals wij regelmatig doen. Paarden die geestelijk geknakt zijn, paarden die het lichamelijk opgeven, paarden die letterlijk vechten om de dood voor te blijven.

Wij hebben daarom in 2012 de stichting Paard in Nood Spanje in het leven geroepen. Dit was nodig om deze dieren op te kunnen vangen. Toen en nu nog steeds hebben paarden onze dagelijkse hulp nodig. Wij vinden het een eer om deze paarden een tweede kans van leven te mogen geven. Het is fantastisch om te zien hoe zij opbloeien, en uiteindelijk prachtige trotse paarden worden.

Helaas zijn donateurs ook nog steeds nodig om ons werk te kunnen voortzetten. Om die reden blijven wij een dringend beroep op jullie doen.

Lieve groet

Laura Hoitsema

 

LUNA HOITSEMA

Hallo, ik ben Luna,

Ik zit op de middelbare school. Naast school hebben wij een stichting en een manege in Spanje. Na school en mijn huiswerk ben ik de hele dag met de paardjes bezig.

Dit vind ik het leukste om te doen!

Als ik de paardjes zie binnen komen geeft mij dat echt een rot gevoel (ons allemaal) maar zodra je ze ziet opknappen dan ben je weer helemaal blij! Voor mij is de stichting heel erg bijzonder omdat ik het zo leuk vind om bij deze paardjes te zijn en ze te helpen.

Ook is het super leuk om deze paardjes van hun trauma af te helpen en hun weer vertrouwen in de mens te laten krijgen.

Als je ze dan voor het eerste op hun hoofdje mag aaien of als je in de paddock staat en ze komen dan voor de 1e keer naar je toe dan geeft je dat echt een kick!

Deze paardjes zijn zo dankbaar!!!

Lieve groetjes

 

 

ESTHER SCHEFFER

Mijn naam is Esther Scheffer,

Laura en ik waren 12 jaar toen we elkaar voor het eerst ontmoetten. We hadden ieder een eigenwijze IJslander en stonden samen bij dezelfde boer.

Haar merrie Fina en mijn ruin Borkur bleken familie, onze vriendschap kon niet meer stuk! We groeiden samen op en deelden lief en leed.

We werden groot en in ons volwassen leven zijn we elkaar een tijdje uit het oog verloren. We kregen kinderen en gingen ieder een andere richting op. Laura bleef "in de paarden" en ik ging studeren en begon later een eetcafé.

Gelukkig hebben we elkaar weer gevonden en de draad weer opgepakt daar waar we die hadden laten liggen. Er is niets veranderd! We zijn weer zussen en delen lief maar ook leed.

Sinds de oprichting van de stichting "doe" ik de adopties, het zij met zo af en toe een wissel van de wacht. Sinds juni 2013 ben ik tevens bestuurslid. En al hoop ik natuurlijk dat deze stichting uiteindelijk overbodig zal worden,

ben ik waanzinnig trots op Laura hoe zij werkelijk door het vuur gaat om paarden te redden en ben ik trots onderdeel te mogen zijn van Stichting Paard in Nood Spanje / Los Caballos Luna.

Groetjes

Esther